Skip content

Donizetti: Gemma di Vergy

Donizetti: Gemma di Vergy
  • wykonawca: Eve Queler
  • tytuł: Donizetti: Gemma di Vergy
  • premiera: 22-09-2017
  • nośnik nr kat: 88985470342 ( 2 CD )

Sony Classical ma zaszczyt zaprezentować miłośnikom opery unikalny zestaw kompletnych rejestracji spektakli operowych, w ramach serii Sony Classical Opera, zarejestrowanych w epoce płyt winylowych. Wszystkie nagrania pochodzą z niezrównanego katalogu RCA Victor. Taśmy poddane zostały masteringowi, dzięki czemu uzyskano wyjątkową jakość brzmienia.
Jedną z najbardziej wymagających ról operowych napisanych na sopran jest tytułowa partia Gemma di Vergy w operze Donizettiego, kreowana, w pochodzącym z 1976 roku wykonaniu koncertowym ( nigdy wcześniej nie wydanym na CD ) przez Montserrat Caballé, wraz z towarzyszeniem Opera Orchestra of New York. Recenzenci podkreślają „eteryczne brzmienie głosu divy…” . Eve Queler, która „dzielnie”poprowadziła orkiestrę przyczyniła się do przypomnienia wielu zapomnianych tytułów oper XIX wieku.
CD:1
Gemma di Vergy
Sinfonia
Act I
Qual guerriero su bruno destriero
Questo sacro augusto stemma
Nella stanza, che romita
Una preghiera unanime per Gemma
Mi togliesti a un sole ardente
Lascia, Guido, ch’io possa
Nuove contese!… Oh cielo!
Una voce al cor d’intorno
Nessun sogno a te predisse
Egli riede? oh, lieto istante
Ite – festeggi ognuno
Oh Vergogna? Me infelice!
Dio possente! Tu noi sai!
Ed il Conte, il mio consorte?
Perché il Conte scacciami?
Dritto al segno vibrasti, io l’ho ferito
Lode al forte guerriero, ed onore
Qui un pugnale! Chi ‘l confisse
Ah! nel cuor mi suona un grido
Guido! Io tremo!… Questo sangue?
Un fatal presentimento
Assassino che il ferro immergesti
Il reo s’avanzi. Infido saraceno!
Tigre uscito dal deserto
Sia quel reo sospeso allaccio
Un suo sguardo, ed un suo detto
Mio signor, non piů mio sposo
Di’ ch’io vada in Palestina
Basta, o Gemma… ah! ch’io non posso…
Fui tradita, ah, disleale!
CD: 2
Gemma di Vergy
Act II
Mi suonan pianto cosě mesti accenti
Congiunti, cavalier qui senza fasto
Ecco il pegno ch’io le porsi!…
Tirendo il ciel propizio
Questa soave immagine
Vieni, o bella, e ti ristora
A voi grata pur son, dilette amiche
D’Arles tu piů non rammenti
Č dessa in mio potere
Odi me, iniquo
Quella man che disarmasti
Tutto tace d’intorno e sol rischiara
Non č ver – non č quel tempio
Qual consiglio!
Eccomi sola alfine
Da quel tempio fuggite
Ecco, tutto č finito
Un altare ed una benda
O giusto Dio! Che sento?
Chi mi accusa, chi mi grida